privacy

privacy از وبسایت کرمِ درون دریافت کرده و به همراه لینک مطلب در سایت مرجع نمایش داده شده است. خواهشمندیم در صورتیکه اطلاعات نمایش داده شده دارای محتوای نامناسب ، غیر اخلاقی و یا مجرماه میباشد بر روی گزینه حذف کلیک نمائید.
من معمولا یکم زیادی روی بحث privacy و امنیت توی اینترنت و فضای مجازی حساسم. اگه تنبلی م نشه همیشه رمزای طولانی و سخت 20-30 رقمی انتخاب می کنم، هر وقت دارم یک اپ نصب می کنم حتما دسترسی هاشو چک میکنم، هر سایتی نمیرم، به هر شبکه ای وصل میشم آپلود / و چک میکنم و... شاید این رفتارا یکم پارانویا گونه بنظر بیاد (شایدم واقعا پارانوئیدم خودم خبر ندارم!)؛ اما خب یجورایی از قدیم الایام عادت به رعایت اینجور موارد.
مشکل از جایی شروع میشه که گهگاهی تو چیزی که مربوط به من نیست دخ می کنم. مثلا وقتی میبینم یکی از دوستام تو اینجور موارد بی خیاله معمولا یک گفتگوی اینجوری پیش میاد:من: فلانی، این چه application ایه نصب کردی این که فلان دسترسی رو ازت میخواد به چه دردش میخوره؟!اون: خب بخواد، چشه مگه؟!من: خب اینجوری ممکنه به اطلاعات شخصیت دسترسی پیدا کنن یا فلان چیزت رو ببیننناون: خب که چی؟ مگه من این تو چی دارم، بذار ببینن هر چی میخوان وردارن!
و اینجوری میشه که برای من یک سوال بزرگ پیش میاد که هنوز نتونستم جوابِ قانع کننده ای واسش پیدا کنم. چرا باید حریم شخصی و privacy توی فضای مجازی برای ما مهم باشه؟ چه اهمیتی داره که فلان شرکت / سازمان / شخص بدونه من تو گوشیم چی دارم، یا چه سایتایی میرم، یا چه مطالبی رو دنبال میکنم، یا تو فضای مجازی چیکار میکنم؟
البته تو بعضی موارد خاص، مثلِ وقتی که ی داره یک کار غیر قانونی میکنه، یا مثلا وقتی که پای ع ای خیلی شخصی و خصوصی وسطه؛ جواب دادن به این سوال راحته و فک نمیکنم ی بخواد مخالفت کنه و مثلا بگه امنیت و حریم شخصی تو اینجور مواقع بی اهمتیه. اما مشکل از جایی شروع میشه که بحث به مواردِ جزیی تر و -در ظاهر- کم اهمیت تر میرسه. مثال هاش زیاده. تقریبا هر چیزی که ما توی گوگل سرچ میکنیم توسط یک سری ربات تجزیه و تحلیل میشه تا علایق و سلایق و حیطه کاری و... ما رو بفهمه. شبکه های اجتماعی مثل اینستاگرام هم مرتبا با تجزیه و تحلیل صفحاتی که فالو میکنیم، آدمایی که باهاشون ارتباط بیشتری داریم، پستایی که لایک میکنیم و... سعی میکنن یه سری اطلاعات راجب ما جمع آوری کنن (امتحان ش خیلی ساده س، کافیه همین الان برین تو اینستا و مثلا 10-20 تا پست راجب یک چیز خاص (مثلا کلاه قرمزی!!) لایک کنین. از فردا هر وقت برین تو قسمت اسکپلور، حتما چن تا پست راجع به اون موضوع خاص میبینین).
من البته اون قدر اهل تئوری توطئه نیستم که فک کنم یه نفر اون پشت نشسته که 24 ساعته چک کنه من دارم چیکار میکنم و کجا ها میرم؛ من که آدم مهمی نیستیم پست و مقام خاصی م ندارم. اما قطعا این اطلاعات توسط یه سری برنامه جمع آوری، منظم و دسته بندی میشه. هدف چیه؟ در خوشبینانه ترین ح هدفشون فقط اینه که بتونن هدفمند تر و موثر تر به ما خدمات ارایه بدن. اما اگه واقع بینانه تر نگاه کنیم احتمالا پای اه و غرایض دیگه ای هم وسطه! پول. سود. منفعت. شرکت ها میتونن با استفاده از اینجور اطلاعات خیلی هدفمند تر تبلغیات خودشونو انجام بدن. یا اگه بدبین تر باشیم، ممکنه از این اطلاعات برای اه استفاده بشه (مثل چیزایی که راجع به نقش و شبکه های اجتماعی تو انتخابات زده میشه، و خب نمیدونم چقدر درسته).
خب. حالا این دلیل کافیه که کاربر ها احساس کنن باید برای privacy و حریم شخصی شون توی فضای مجازی اهمیت بیشتری قائل باشن؟ ظاهرا نه. علتش احتمالا اینه که شرکت های سازنده شبکه های اجتماعی و موتور های جستجو و... در ازای چیزی که از ما میگیرن، بهمون خدمات و راحتی و... بیشتری میدن؛ مثلا اینستاگرام به ما اجازه میده به صورت رایگان حساب کاربری ایجاد کنیم و ع امون رو به اشتراک بذاریم و تو کار بقیه فضولی کنیم! در ازاش چی از ما میخواد؟! تنها چیزی که میخواد یه سری اطلاعات کلی راجع به خودمونه. از نظر خیلیا این معامله کاملا منطقی و عادلانه س؛ و تا وقتی مردم نظرشون این باشه، اهمیتی به privacy و اینجور مسائل نمیدن...

اطلاعات

جستجو شده ها