پوینت آو لایف - تئوری دوم

پوینت آو لایف - تئوری دوم از وبسایت idk دریافت کرده و به همراه لینک مطلب در سایت مرجع نمایش داده شده است. خواهشمندیم در صورتیکه اطلاعات نمایش داده شده دارای محتوای نامناسب ، غیر اخلاقی و یا مجرماه میباشد بر روی گزینه حذف کلیک نمائید.


در راستای حرف دیروز ی .خ. ، یاد یه پست از م.ن. افتادم که تو اینستاش دیده بودم. می گفت اه دو مدلن، درونی و بیرونی. هدفای درونی مال خود ادمن، پایدارن، ولی هدفای بیرونی نه، همین که بهشون می رسی، از دستشون می دی. ینی چی؟ ینی مثلا تو هدف می ذاری پولاتو جمع کنی ماشین ب ی، بعد یه سال جمع می شه و می ی. از فردای اون روز، دیگه با انگیزه پول جمع و ماشین یدن نمی تونی بری سر کار. یه چیز گنده تر رو می ذاری هدف بعدیت و با اون ادامه می دی، کلا دنبال نداشته هاتی، و وقتی که به دست میان، سریع می ری سراغ بعدی، به مرور قبلیارو از دست می دی. ته نداره. هرچی جلوتر می ری هدفاتم گنده تر می شن و کارت سخت تر می شه برا راضی نگه داشتن خودت.
تو هدف درونی، تو مثلا تصمیم می گیری تا یه سال بعد، آدم آروم تری باشی، کمتر عصبانی شی، خودتو کنترل کنی. خب وقتی کلی زور می زنی و رو خودت کار می کنی و نهایتا بهش می رسی، از اون به بعد تو یه ادم سالم تر، با روابط اجتماعی قوی تر و باکیفیت تری و این تو وجود تو می مونه. به قبلیا اضافه می شه، چیزی از دست نمی ره. مجموعه ای از داشته هاتی، نه نداشته ها.
تهش هم می گفت اصولا درونیا باید در الویت باشن، و بهتره هدف، داشتن حالِ خوب باشه تا داشتن خونه و ماشین و حساب بانکی و مادیات. که به نظرم باید تابلوترین فکت زندگی هر انسانی باشه :/ و نیست !


من نمی دونم چی درسته چی غلط. ولی نوشتنشون تا حدی به انبوه نظریه ها تو مغزم نظم می ده. مورد داشتیم به نتیجه هم رسیده. الانم به نظرم م.ن. و ی.خ. تقریبا دارن یه چیز می گن. ولی خب هنوز نمی تونم بگم به نتیجه رسیدم...

جستجو شده ها